در این مطالعه در قالب رهیافت پانل، از داده های استانی کشور طی سالهای 1379 تا 1388 برای بررسی اثر توسعه سرمایه اجتماعی بر شاخص توزیع درآمد در مناطق روستایی و همچنین، از آزمون فرضیه U وارونه کوزنتس درباره ارتباط بین نرخ رشد اقتصادی و توزیع درآمد استفاده می‌شود. نتایج حاکی از آن است که در دوره زمانی مورد مطالعه، نقش متغیرهای سهم بخش کشاورزی از تولید ناخالص داخلی و میزان مشارکت در تعاونیهای روستایی به‌مثابه نمادی از سرمایه اجتماعی موجود در کاهش نابرابری اقتصادی و توزیع مناسبتر درآمد در جوامع روستایی مثبت و معنی‌دار است، در حالی که متغیرهای تولید ناخالص داخلی، نرخ شهرنشینی و نرخ بیکاری روستایی بر میزان نابرابری در مناطق روستایی کشور می افزایند.
سپهردوست، حمید و زمانی شبخانه، صابر. (1396). نقش سرمایه اجتماعی در توزیع درآمد در مناطق روستایی کشور. روستا و توسعه، 16(1)، 129–148. https://doi.org/10.30490/rvt.2018.59101
MLA
سپهردوست، حمید، و زمانی شبخانه، صابر. "نقش سرمایه اجتماعی در توزیع درآمد در مناطق روستایی کشور"، روستا و توسعه، 16، 1، 1396، 129–148. doi: 10.30490/rvt.2018.59101
HARVARD
سپهردوست، حمید، و زمانی شبخانه، صابر. (1396). 'نقش سرمایه اجتماعی در توزیع درآمد در مناطق روستایی کشور'، روستا و توسعه، 16(1), pp. 129–148. doi: 10.30490/rvt.2018.59101
CHICAGO
سپهردوست، حمید و زمانی شبخانه، صابر، "نقش سرمایه اجتماعی در توزیع درآمد در مناطق روستایی کشور." روستا و توسعه، 16 1 (1396): 129–148, doi: 10.30490/rvt.2018.59101
VANCOUVER
سپهردوست حمید، زمانی شبخانه صابر. نقش سرمایه اجتماعی در توزیع درآمد در مناطق روستایی کشور. روستا و توسعه. 1396;16(1):129–148. doi: 10.30490/rvt.2018.59101
