تحلیلی بر عملکرد ترویج و آموزش کشاورزی در استان‌های کشور با استفاده از مدل موریس

نویسنده

چکیده

 
 ترویج و آموزش کشاورزی شامل فعالیت‌هایی است که از طریق روش‌های
آموزشی، به کشاورزان در بهبود روش‌ها و فنون کشاورزی، افزایش کارآیی تولید و
درآمد، بهبود سطح زندگی خود و ارتقای استانداردهای اجتماعی زندگی روستایی یاری می‌رساند
و می‌تواند نقشی مؤثر در توسعه کشاورزی و بهبود وضعیت روستاهای کشور داشته باشد. در
پژوهش حاضر، با استفاده از 26 شاخص در قالب شش گروه و با بهره‌گیری از مدل موریس،
عملکرد ترویج و آموزش کشاورزی در استان‌های کشور بررسی و تحلیل شد. نتایج پژوهش
نشان داد که ضریب توسعه‌یافتگی خدمات ترویج و آموزش کشاورزی در استان‌ها از 58/2
تا 69/39 در نوسان است که در این میان، استان‌های مرکزی، یزد و کرمانشاه بالاترین
و سیستان و بلوچستان، تهران و هرمزگان پایین‌ترین ضریب را داشتند؛ همچنین، وضعیت
بیشتر استان‌های کشور به­لحاظ برخورداری از خدمات ترویج و آموزش کشاورزی مناسب
نبود، به­گونه­ای که ضریب برخورداری هیچ استانی در سطح خیلی خوب قرار نداشت، هفت
استان در سطح خوب، پانزده استان در سطح متوسط و هشت استان نیز در سطح ضعیف قرار
گرفتند.  

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Analysis on Performance of Agricultural Extension and Education in Provinces of Iran Using Morris Model

نویسنده [English]

  • Rasoul Maleki
چکیده [English]

Agricultural extension and education includes services which assist farm people, through educational procedures, in improving farming methods and techniques, increasing production efficiency and income, enhancing their levels of living and lifting the social and educational standards of rural life and it can also play an effective role in agricultural development and improvement of rural areas. This study analyzed the performance of agricultural extension and education in provinces of Iran, based on 26 indices in six groups using Morris model. The study results showed that Development Index (DI) of agricultural extension and education services varied from 2.58 to 39.69 in different provinces; those provinces of Markazi, Yazd and Kermanshah had the highest and Sistan and Baluchestan, Tehran and Hormozgan had the lowest rate of service-benefiting; most of the provinces had not a favorable situation in terms of agricultural extension and education services so that none of them was placed in ‘very good’ level; seven provinces were in ‘good’, fifteen in ‘middle’ and eight in ‘weak’ levels.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Agricultural Extension and Education
  • performance
  • Morris model
  • Provinces (Iran)