موسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی روستا و توسعه 1563-3322 21 2 2018 08 23 A Comparative Study of Application of MADM Techniques in Measurement of Rural Development Level in Hamadan Province of Iran بررسی تطبیقی کاربرد شیوه ‏های تصمیم‌گیری چندشاخصه در سنجش سطح توسعه‏ یافتگی مناطق روستایی استان همدان 29 53 77118 10.30490/rvt.2018.77118 FA شاپور ظریفیان دانشیار گروه ترویج و توسعه روستایی، دانشگاه تبریز سمیه لطیفی دانش‌آموخته دکتری توسعه کشاورزی، دانشگاه تبریز Journal Article 2018 11 13 <em>This was a comparative study of the application of MADM techniques in measurement of rural development level in Hamadan province of Iran. To this end, 53 variables were defined in eight indicators of demographic, infrastructure, education, health, communication, services, institutional and economic. The weights of these indicators were determined by using AHP and Entropy methods and combining their results. Then, the development levels of subdistricts were measured by using TOPSIS, SAW and Numerical Taxonomy techniques. To compare the results of these techniques, coefficient of dispersion, </em><span style="text-decoration: underline;"><em> mean percentage difference</em></span><em> and sum of difference intensity were applied. Based on comparing the results of coefficient of dispersion, the Numerical Taxonomy technique was found to be an optimum method for ranking and the SAW and TOPSIS techniques less precisely ranked the rural areas. Comparing the mean percentage differences of the techniques showed that SAW and the Numerical Taxonomy had less percentage of variation compared to TOPSIS. Also, according to the sum of difference intensity, SAW technique had the lowest difference intensity compared to the other two.</em> پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی کاربرد شیوه‌های تصمیم‌گیری چندشاخصه TOPSIS، SAW و تاکسونومی در سنجش سطح توسعه‌یافتگی دهستان‌های استان همدان انجام شد. بدین منظور، 53 متغیر در قالب هشت شاخص جمعیتی، زیربنایی، آموزشی، بهداشتی- درمانی، ارتباطی، خدماتی، اداری – سیاسی، و اقتصادی- تولیدی تعریف و وزن آنها با بهره‌گیری از روش‌های آنتروپی و AHP تعیین شد. برای مقایسه نتایج، از ضریب پراکندگی، میانگین درصد تغییرات و مجموع شدت تغییرات استفاده شد. بر اساس نتایج ضریب پراکندگی، شیوه تاکسونومی روش بهینه برای رتبه‌بندی است. مقایسه میانگین درصد تغییرات شیوه‌ها نشان داد که شیوه‌های SAW و تاکسونومی درصد تغییرات کمتری نسبت به شیوه TOPSIS دارند و روش مجموع شدت تغییرات نیز نشان داد که شیوه SAW در مقایسه با دو روش دیگر دارای کمترین شدت تغییرات است. در مجموع، سنجش سطح توسعه با استفاده از شیوه‌های SAW و تاکسونومی منطقی‌تر و به واقعیت نزدیک­تر است. http://rvt.agri-peri.ac.ir/article_77118_230a52ce44a09e98b2d78edb1632fdd6.pdf