موسسه پژوهش‌های برنامه‌ریزی، اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی روستا و توسعه 1563-3322 15 2 2018 03 14 A Review on Results of Transferred Range Management Programs in Lorestan Province بررسی نتایج طرح‌های مرتع‌داری واگذارشده در استان لرستان 59121 10.30490/rvt.2018.59121 FA حمیدرضا کرمی صمد رحیمی سوره Journal Article 2018 03 14 Shift of attitude toward the role of human factor as well as of the human participation and empowerment in achieving sustainable development led to the introduction of new management patterns in the range operation. This study aims at investigating the transferred range management programs in 2004, within a survey in technical and socio-economic terms. Study results indicate that there are relations at different levels of significance between the variable of “type of region” (of the range management programs and the control rangelands) and other variables; generally, the type of region, with a confidence of %99 is different from the extent of forage production, vegetation coverage, observed grazing capacity, participation, application of indigenous knowledge, and the problems. In addition, it is consistent with observing the common law border (by almost %82), precise manner of operation (by almost %80), range trend (by almost %55), investments (by almost %32), and range condition (by almost %31). In other words, the results from comparing the two range management systems in the Lorestan province show that the progress of transferred range management programs (within a scientific operating system) in operating, restoring and improving the rangelands is much more than those of the traditional management system.   تغییر نگرش نسبت ­به نقش عامل انسانی، مشارکت و توانمندسازی او در راه نیل به توسعه پایدار به ارائه الگوهای جدید مدیریتی در بهره‌برداری از مراتع انجامید. هدف پژوهش حاضر بررسی طرح‌های مرتع‌داری واگذارشده در 1383 از جنبه­های فنی و اجتماعی- اقتصادی، به روش پیمایشی است. نتایج نشان می‌دهد که روابطی با سطوح معنی‌داری متفاوت میان متغیر نوع منطقه (طرح‌های مرتع‌داری و مراتع شاهد) و سایر متغیرها وجود دارد؛ به‌طور کلی، نوع منطقه با سطح اطمینان 99 درصد با میزان تولید علوفه، پوشش گیاهی، رعایت ظرفیت چرا، مشارکت، به­کارگیری دانش ­بومی، و مشکلات­ تفاوت دارد. همچنین، نوع منطقه با رعایت سامان عرفی به میزان 82 درصد، شیوه بهره‌برداری اصولی به میزان 80 درصد، گرایش مرتع به میزان 55 درصد، میزان­ سرمایه‌گذاری به میزان 32 درصد، و وضعیت­مرتع به میزان 31 درصد، توافق و همایندی دارد. به­ عبارت دیگر، نتایج به­دست آمده از مقایسه دو نظام مدیریت مراتع استان لرستان نشان می‌دهد که پیشرفت طرح‌های مرتع‌داری واگذارشده (در قالب نظام بهره‌برداری علمی) در امور بهره‌برداری، احیا و اصلاح مراتع به­مراتب بیش از نظام مدیریت سنتی است. http://rvt.agri-peri.ac.ir/article_59121_da57f0bef587b565ee17ec5978043842.pdf